از بیم و امید عشق ،رنجورم

آرامش جاودانه می خواهم

بر حسرت دل دگر نیفزایم

آسایش بیکرانه می خواهم

                                            پا بر سر دل نهاده ، می گویم:

                                            "بگذشتن از آن ستیزه جو خوش تر

                                             یک بوسه ز جام زهر بگرفتن

                                             از بوسه ی آتشین او خوش تر!"

می سوزم از این دو رویی و نیرنگ

یکرنگی کودکانه می خواهم

ای مرگ از آن لبان خاموشت

یک بوسه ی جاودانه می خواهم ...

                                                               فروغ