نشسته زنگ جدایی به صفحه دل من

                                          شکسته شاخه امید و خانه خاموش است

تنیده تار سیه عنکبوت نومیدی

                                          فشرده پنجه و با روح من هم آغوش است

میان خانه  ویرانه ی جوانی من

                                          به هر طرف نگرم جای پای حرمان است ...