نشسته زنگ جدایی به صفحه دل من

                                          شکسته شاخه امید و خانه خاموش است

تنیده تار سیه عنکبوت نومیدی

                                          فشرده پنجه و با روح من هم آغوش است

میان خانه  ویرانه ی جوانی من

                                          به هر طرف نگرم جای پای حرمان است ...

سلام به همه ی دوستای خوبم ...

شرمنده از اینکه یه مدت بهتون سر نزدم و وبلاگ رو هم آپ نکردم

آخه حالم خوب نبود و اصلا حس آپ کردن نداشتم ، از طرف دیگه درگیر پروژم هستم ...

به هر حال ممنون از شما دوستای گلم که با نظراتتون تنهام نمی ذارید

عجب !!!

   عجب دارد این اوقات

                راه و رسم این دنیا

                                 که دوست داشتن تو

                                                   یا نداشتن من ...

       برای هیچ کس مهم نیست، مهم نیست ...

                                                         ... باشد،

                                                              حرفی نداریم !!!

بهار برای همه یکسان نیست

             دلهای خزان زده بهار را نمی فهمند ....