تبليغاتX
هر خاطره خنجري است بيچاره حرير نازك دل

هر خاطره خنجري است بيچاره حرير نازك دل



 

چقدر دوست داشتم

           تمام دلتنگی های این روزها را

                        با کسی قسمت می کردم

و یا کسی بود برای گوش دادن

                        و درد و دل کردن،

                                        بماند ...

                                           که آنقدر فاصله زیاد شده

که هر چه فریاد می زنم،

                            گویا ....

                                  صدایم را نه تو می شنوی

                                                     و نه هیچ کس دیگر ...!!!

 

نوشته شده در دوشنبه سی ام بهمن 1385ساعت 11:49 PM درد و دلهاي مرضيه |

تقدیم به ...

  

     روز والنتاین رو به تمام عاشقان تبریک می گم  

       البته عاشقای واقعی ...                   

 

  ابر دلم می گرید برای تو

                     اما بادی نیست

                               که اشکها را به سویت بیاورد

                                                      که باور کنی قطره های چکیده را ...

 

نوشته شده در چهارشنبه بیست و پنجم بهمن 1385ساعت 11:27 PM درد و دلهاي مرضيه |

یاد و خاطره ی فروغ همیشه فروزان شعر فارسی گرامی باد ...

 

 

همیشه همین طور بوده است ...

همیشه ، این گونه بوده است :

       

        تا آن هنگام که هستند

                      نه هنرشان و نه خودشان را بر نمی تابیم .

 

ولی گذر زمان که تاریخ نام نهادیمش

                   به تکرار نشان داده است

            که تمامی شان برتر از تنگ نظری ها بوده اند .

 

آن هنگام که رفتند،

                 ماندند و جاودانه شدند

                                 همچنان که او " فروغ جاودانه " شد .

 

چهلمین سالگرد در گذشت فروغ فرخ زاد رو به همه دوستداران فروغ تسلیت می گم .

 

 

 

دلم گرفته است

دلم گرفته است

 

به ایوان می روم و انگشتانم را

بر پوست کشیده ی  شب می کشم

چراغ های رابطه تاریک اند

چراغ های رابطه تاریک اند

 

کسی مرا به آفتاب

معرفی نخواهد کرد

کسی مرا به میهمانی گنجشک ها نخواهد برد

پرواز را به خاطر بسپار

                 

                        پرنده مردنی است .

 

 

نوشته شده در سه شنبه بیست و چهارم بهمن 1385ساعت 2:48 AM درد و دلهاي مرضيه |

به یاد پریسا ...

 

 

Jump In The Fire

پرش به درون آتش

Down in the depths of my firey home

پايين و در اعماق خانه آتشينم

The summons bell will chime

ناقوسهاي فراخواني به صدا در خواهد آمد

Temting you and all earth

تو و سراسرا زمين را وسوسه مي كند

To join our sinful kind

كه به نوع گناهكار ما بپيوندي

There is a job to be done and i am the one

كاري بايد به انجام رسد و بر عهده من است

You people make me do it

شما مردم مرا به انجامش ناچار مي كنيد

Now it is time for you fate and I wont hesitate

اكنون موعد سرنوشت شما رسيده است و من

To pull you down into this pit

درنگ نخواهم كرد در كشيدن شما به درون اين مغاك

So come on

پس بيا

Jump in the fire

به درون آتش بپر

So come on

پس بيا

Jump in the fire

به درون آتش بپر

With hell in my eyes and with death in my veins

با دوزخ در چشمهايم و مرگ در رگهايم

The end is closing in

پايان نزديك مي شود

Feeding in the minds of man

و ذهن انسان را تغذيه مي كند

And from their souls with in

و از روح درونشان

My disciples all shout to search out

شاگردان من براي خارج شدن فرياد مي زنند

And they always shall obey

و آنها همواره اطاعت خواهند كرد

Follow me now my child not the meek and the mind

فرزندم ، اكنون به دنبال من بيا نه رام و نه آرام


 

نوشته شده در پنجشنبه نوزدهم بهمن 1385ساعت 11:51 PM درد و دلهاي مرضيه |

خداحافظ ...!!!

 

سخت است

            هنگام وداع

                   آنگاه که در می یابی

    چشمانی که

                    در حال عبور است

            پاره ای از وجود تو را نیز

                                    با خود خواهد برد ... !

 

نوشته شده در شنبه چهاردهم بهمن 1385ساعت 11:16 PM درد و دلهاي مرضيه |

خداحافظ همین حالا ...

 

چه غمگين است آهنگ خداحافظ ...

چه غمگينم از اين رفتن ،

از اين فرداي تنهايي چه بيزارم

دلم تنگ است ...

دلم چون برگ زرد پاييزي پر از درد است

صداي خش خش برگها به همراه تپيدنهاي قلبم مي شود آ غاز

و من تنها تر از تنها به حال برگهاي زرد مي گريم

ولي تگ برگ سبزي هم به حال من

                                                   هرگز نمي گريد ...!!!

 

امروز آخرین روز از آخرین هفته از آخرین ترم هم گذشت و این یعنی پایان همه ی با هم بودنها و خاطرات تلخ و شیرینی که با هم داشتیم ...

باورش خیلی سخته ۴ ترم به سرعت باد گذشت و دیگه هم تکرار نمی شه

دلم خیییلی گرفته ، خيلي سخته رفتن از اینجا و دل کندن از بچه ها و همه اون خاطرات ، از شهری که طبیعت زیباش هیچ وقت یادم نمی ره ، مخصوصا پاییزش که واقعا محشره ... 

دو سال در كنار هم بودن با همه سختي ها و شيريني هاش گذشت ، ما مونديم و يه كوله بار تجربه و خاطره و حسرت روزاي رفته ... روزايي كه خيلي مفت از دست داديم و قدرشون رو ندونستيم

از همن الان دلتنگي هام شروع شده ... دلم واسه همتون تنگ مي شه و فراموشتون نمي كنم نكنه كه منو فراموش بكنيد  

امشب آخرين شبي بود كه در كنار هم بوديم (من ، مهناز ، پريسا و سارا ) و فردا هم خداحافظ واسه هميشه ...

راستي قرارمون يادتون نره : ۱۲/۲/۱۳۹۰

                     

               نمي دانم چرا زيبا چنين است؟

                                                      چرا آغازدوستي اين چنين است؟

               چرا  بعد از دو روز  آشــنايي

                                                        دگـر آغاز مي گردد جـدايي

 

نوشته شده در شنبه هفتم بهمن 1385ساعت 2:51 AM درد و دلهاي مرضيه |