تبليغاتX
هر خاطره خنجري است بيچاره حرير نازك دل

هر خاطره خنجري است بيچاره حرير نازك دل



يلدا مبارك ...

 

شب است و گيتي غرق در سياهي
شب بلند است و سياهي پايدار ، 
ولي باور به نور و روشنايي است 
که شام تيره ما را ، از تاريکي مي رهاند
و از دل شبهاي يلدا ، جشن مهر و روشنايي به ما ارمغان مي رساند
تيرگي هاتان در دل نور خاموش باد ....

              اميدوارم طولاني ترين شب سال به همتون خوش بگذره

 

اينم يه فال حافظ به نيت تو :

مژده اي دل كه دگر باد صبا باز آمد             هدهد خوش خبر از طرف سبا، باز آمد

بركش اي مرغ سحر نغمه داوودي را           كه سليمان گل از طرف هوا باز آمد

لاله بوی می نوشین بشنید از دم صبح      داغ دل بود به امید دوا باز آمد

عارفی کو که کند فهم زبان سوسن؟          تا بپرسند که چرا رفت؟ و چرا باز آمد؟

مردمی کرد و کرم بخت خدا داده ی من        کان بت سنگدل از راه وفا باز آمد

چشم من از پی این قافله بس آه کشید       تا بگوش دلم آواز درا باز آمد

گرچه ما عهد شکستیم و گنه حافظ کرد        لطف او بین که بصلح از در ما باز آمد

 

میدونی شبهای بی خبری از تو

شب یلدایی است در پی شبهای یلدای دیگر  ....

شبهایی که هیچ وقت به روشنایی نمی رسه

 

ولي هميشه يادتون باشه :

                         فقط پاييز ثابت كرد كه مرگ هم مي تواند زيبا باشد ...

 

 

نوشته شده در پنجشنبه سی ام آذر 1385ساعت 6:43 PM درد و دلهاي مرضيه |

 

باران غصيده واري غمناك آغاز كرده بود

مي خواند و باز مي خواند

بغض هزار ساله ي دردش را انگار مي گشود

اندوه زاست  زاري خاموش ناگفتني است

اين همه غم ؟

ناشنيدني است

پرسيدم اين نواي حزين در عزاي كيست ؟

گفتند اگر تو نيز از اوج بنگري

خواهي هزار بار از او تلخ تر گريست ...

 

نوشته شده در چهارشنبه بیست و دوم آذر 1385ساعت 11:11 PM درد و دلهاي مرضيه |

 

بر سنگ مزارم نویسید ...

                   آشفته دلی

                                خفته در این خلوت خاموش !!!

 

نوشته شده در پنجشنبه شانزدهم آذر 1385ساعت 11:6 PM درد و دلهاي مرضيه |

از دل نرود ...

 

تا تو رفتی

همه گفتند که از دل برود ،

                             هر آن که از دیده برفت

و در آن لحظه به ناباوری و غصه ی من خندیدند

                                                        و کنون آه ،

تو ای رفته سفر که دگر بار تو را نتوان دید

کاش بودی و می دیدی که در این کلبه ی خاموش ،

                                                         یادگار تو بجاست هنوز

و در این تنگ بلور شفاف ،

                              ماهی سرخ تو زندست هنوز

کاش یک لحظه سرود شب اندوه مرا می خواندی

تا بدانی که از دل نرود ،

                            هر آن که از دیده برفت ...

 

نوشته شده در چهارشنبه هشتم آذر 1385ساعت 0:21 AM درد و دلهاي مرضيه |

...!

 

و چه روياهايي

كه تبي گشت و گذشت

و چه پيوند صميميتها

كه به آساني يك رشته گسست

چه اميدي ، چه اميد ؟

چه نهالي كه نشاندم من و بي بر گرديد

دل من مي سوزد

كه قناريها را پر بستند

و كبوترها را

آه كبوترها را

و چه اميد عظيمي به عبث انجاميد ...


 

نوشته شده در چهارشنبه یکم آذر 1385ساعت 10:33 PM درد و دلهاي مرضيه |