تبليغاتX
هر خاطره خنجري است بيچاره حرير نازك دل

هر خاطره خنجري است بيچاره حرير نازك دل



اندوه پرست ...!

كاش چون پاييز بودم ... كاش چون پاييز بودم

كاش چون پاييز خاموش و ملال انگيز بودم

برگهاي آرزوهايم يكايك زرد مي شد

آفتاب ديدگانم سرد مي شد

آسمان سينه ام پر درد مي شد

ناگهان طوفان اندوهي به جانم چنگ مي زد

اشكهايم همچو باران

دامنم را رنگ مي زد

وه ... چه زيبا بود اگر پاييز بودم

وحشي و پرشور و رنگ آميز بودم

شاعري در چشم من مي خواند , شعري آسماني

در كنارم قلب عاشق شعله مي زد

در شرار آتش دردي نهاني

نغمه ي من ...

همچو آواي نسيم پر شكسته

عطر غم مي ريخت بر دلهاي خسته

پيش رويم :

چهره ي تلخ زمستان جواني

پشت سر:

آشوب تابستان عشقي ناگهاني

سينه ام :

منزلگه اندوه و درد و بد گماني

كاش چون پاييز بودم ... كاش چون پاييز بودم!

                                                                             فروغ

نوشته شده در جمعه سی و یکم شهریور 1385ساعت 11:53 PM درد و دلهاي مرضيه |

...!!!

ترم جدید هم كم كم شروع می شه و ما هم دیگه باید بریم خوانسار

واسه همین هم شاید دیگه دیر به دیر آپ کنم و کمتر به وبلاگهای شما

دوستای خوبم سر بزنم

الان هم اصلا حس آپ کردن نبود ولی خب باید آپ می کردم آخه قراره

فردا صبح بریم

البته کافی نت رو گذاشتند واسه این موقعها دیگه

دلم خيلي گرفته ...

اين يه ترم هم مثل باد مي گذره و ما مي مونيم و خاطره ي روزاي رفته,

حالا چه تلخ چه شيرين ... 

ولی خب خیلی خوشحالم آخه صدای قدمهای پاییز رو می شنوم ,

پاییز با اون همه قشنگی ...

من پاييزو خيلي دوست دارم مخصوصا اينكه پاييز خوانسار واقعا محشره

 

لحظه هاي بي شكيب عمر

                           چون پرستوهاي بي آرام در پرواز

                                                        رهروان را چشم حسرت باز ...

نوشته شده در پنجشنبه سی ام شهریور 1385ساعت 2:23 AM درد و دلهاي مرضيه |

خداحافظ ...

 

نوشته شده در چهارشنبه بیست و نهم شهریور 1385ساعت 2:39 AM درد و دلهاي مرضيه |

بزرگداشت استاد شهریار

 

 تقديم به طرفداران شعر و ادب فارسي

                            به مناسبت روز بزرگداشت استاد شهريار

 

امشب اي ماه به درد دل من تسكيني

آخر  اي  ماه  تو همدرد   من مسكيني

كاهش جان تو من دارم و من  مي دانم

كه تو از دوري خورشيد چه ها مي بيني

 

                                                      تو هم اي باديه پيماي محبت چون من

                                                      سر   راحت   ننهادي  به  سر   باليني

                                                     هرشب ازحسرت ماهي من ويك دامن اشك

                                                     تو  هم  اي  دامن   مهتاب  پر  از  پرويني

 

همه در چشمه ي مهتاب غم از دل شويند

امشب اي مه تو هم از طالع من غمگيني

من  مگر  طالع  خود  در  تو  توانم  ديدن

كه  تو ام  آئينه ي  بخت  غبار  آگيني

 

                                                    باغبان خار ندامت به جگر مي شكند

                                                    برو اي گل كه سزاوار همان گلچيني

                                                    ني محزون مگر از تربت فرهاد دميد

                                                    كه كند شكوه ز هجران لب شيريني

 

كي بر اين كلبه ي طوفان زده سر خواهي زد

اي    پرستو    كه   پيام  آور       فرورديني

 

                                                     شهريارا   اگر  آئين  محبت   باشد

                                                     چه حياتي و چه دنياي بهشت آئيني

 

                                                                               محمد حسين شهريار

 

نوشته شده در شنبه بیست و پنجم شهریور 1385ساعت 10:20 PM درد و دلهاي مرضيه |

آه اگر ...

حتی در اشک

حتی در اندوه ستارگان

آن گاه که می ریزند

حتی در شاخه ی خشکیده ی گلی در لیوان

حتی در چشمهای من

آه ...

اگر یادگاری از عشق مانده باشد

چقدر زیبایی می توان یافت ...

 

نوشته شده در جمعه بیست و چهارم شهریور 1385ساعت 0:18 AM درد و دلهاي مرضيه |

کجا ...؟

 

در افسانه ها آمده است روزی که خداوندجهان را آفرید, فرشتگان مقرب را به بارگاه

 

خود فرا خواند و از آنها خواست تا برای پنهان کردن راز زندگی پیشنهاد دهند. یکی

 

از فرشتگان به پروردگار گفت: خداوندا آن را در زیر زمین مدفون کن. فرشته ی دیگری

 

گفت: آن را در زیر دریاها قرار بده. و سومی گفت: راز زندگی را در کوهها قرار بده.

 

ولی خداوند فرمود: اگر من بخواهم به گفته ی شما عمل کنم, فقط تعداد کمی از

 

بندگانم قادر خواهند بود آن را بیابند,  در حالی که من می خواهم راز زندگی در

 

دسترس همه بندگانم باشد.در این هنگام یکی از فرشتگان گفت:فهمیدم کجا ای

 

خدای مهربان. راز زندگی را در قلب بندگانت قرار بده زیرا هیچ کس به این

 

فکر نمی افتد که برای پیدا کردن آن باید به قلب و درون خویش نگاه کند.

 

و خوادند این فکر را پسندید...

خوب حالا کدوم یکی از شما راز زندگیتون رو پیدا کردید ؟؟؟؟

نوشته شده در سه شنبه چهاردهم شهریور 1385ساعت 0:46 AM درد و دلهاي مرضيه |

انتظار ....

شگفتا !

شاخه ی سرد درخت را بنگر

انتظار

با شکوفه اش سر می رسد

دلک مرا

با مرگ ...

نوشته شده در دوشنبه ششم شهریور 1385ساعت 0:3 AM درد و دلهاي مرضيه |

عصیان ...!

    به لبهایم مزن قفل خموشی

    که در دل قصه ای ناگفته دارم

    ز پایم باز کن بند گران را

    کزین سودا دلی آشفته دارم

                                            منم آن مرغ آن مرغی که دیریست

                                            به سر اندیشه ی پرواز دارم

                                            سرودم ناله شد در سینه ی تنگ

                                            به حسرتها سر آمد روزگارم

    به لبهایم مزن قفل خموشی

    که من باید بگویم راز خود را

    به گوش مردم عالم رسانم

    طنین آتشین آواز خود را ...

                                                                فروغ

  

نوشته شده در جمعه سوم شهریور 1385ساعت 0:55 AM درد و دلهاي مرضيه |