دیوار اعتماد مرا موریانه ها !

                                                 اینک ...

من آن عمارت از پای بس ویرانم

                            آیا دوباره باز نخواهی گشت ؟

                                                               نمی دانم ؟!...

                                                                      نمی دانم ؟! ...

سلام به دوستای گلم

چند روزی بود که حس آپ کردن نبود ولی خب الان یه کمی حسش هست

اول از هم می خوام از دوست خوبم شاهزاده ی خلیج برای طراحی قالب وبلاگ خیلی خیلی تشکر کنم ...

و دیگه اینکه :

                        دوست بودن هنر است دوست ماندن هنری والاتر

مهناز جون :

یه سبد گل برات میفرستم

نه تا گل داخلشه

هشت تاش طبیعیه

یه دونش مصنوعیه

تا پژمرده شدن آخرین گل دوست دارم

امیدوارم رفاقتمون هم تا پژمرده شدن آخرین گل ادامه داشته باشه ...

هر یک سال یکبار بهار میاد و همه چیز رو تازه می کنه

سال

        ماه

                طبیعت

فقط یه چیز کهنه می شه که به همه اون نو شدن ها می ارزه و اون

 رفاقتمونه

مرضیه جون نمی دونی چقدر دلم واست تنگ شده

كاش بودي تا دلم تنها نبود
                                         تا اسير غصه فردا نبود

کاش بودي تا براي قلب من
                                        زندگي اين گونه بي معنا نبود
 
كاش بودي تا لبان سرد من
                                        قصه گوي غصه غم ها نبود

كاش بودي تا نگاه خسته ام
                                         بي خبر از موج از دريا نبود

كاش بودي تا زمستان دلم
                                        اين چنين پر سوز وپر سرما نبود

كاش بودي تا فقط باور كني
                                        بعد تو اين زندگي زيبا نبود

باورم نايد كه عاقل گشته ام

گوئيا او مرده در من كاينچنين

خسته و خاموش و باطل گشته ام

هر دم از آينه مي پرسم ملول

چيستم ديگر , به چشمت چيستم ؟

ليك در آينه مي بينم كه واي

سايه اي هم ز آنچه بودم نيستم ....

                                                     فروغ

تقدیم به آزاده جان که می دونم چقدر این شعرو دوست داره

بگم ! تموم اون چيزايي كه بايد مي گفتم و نگفتم

بگم ! تموم اون نا گفته ها رو ... 

اما اين بار هم فريادمو تو گلو خفه مي كنم

آره ! احمقانه سكوت مي كنم

باز هم سكوت ...